Okupacja rumuńska
Tereny opanowane przez rewolucyjne wojska węgierskie
Rządy terroru sprawiły, że szerokie masy społeczne odwróciły się od organizatorów Węgierskiej Republiki Rad. Zewnętrzne działania polityczne, przede wszystkim przeprowadzona za zgodą Ententy interwencja rumuńskich wojsk 16 kwietnia 1919, doprowadziła do jej rychłego upadku. Wejście wojsk rumuńskich do Budapesztu miało miejsce 6 sierpnia.
Po odsunięciu nacjonalistycznego rządu Dénesa Berinkeya władzę przejęła koalicja socjaldemokratów i komunistów, pod przywództwem Béli Kuna.
Okupacja francusko-serbska
Multimedia w Wikimedia CommonsWęgierska Republika Rad (węg. Magyarországi Tanácsköztársaság) – krótkotrwały twór polityczny, który istniał na Węgrzech od 21 marca 1919 do początku sierpnia 1919 (133 dni).
Była to druga po Rosji udana próba przewrotu komunistycznego. Funkcję rządu pełniła Rządząca Rada Rewolucyjna, która utworzyła Armię Czerwoną i Straż Czerwoną pełniącą funkcje policyjne. Faktycznym przywódcą Republiki był Béla Kun. Rozpoczęła się nacjonalizacja przemysłu oraz rolnictwa. Komuniści ogłosili także dekret o unii z Sowiecką Rosją i wystąpili do Rady Komisarzy Ludowych z propozycją nawiązania ścisłych kontaktów politycznych i wojskowych. Rada natychmiast rozkazała dowódcy Frontu Ukraińskiego Wołodymyrowi Antonowowi-Owsijence podjęcie działań w celu nawiązania bezpośredniego kontaktu z Węgierską Armią Czerwoną przez terytorium Galicji Wschodniej i Bukowiny. Dowództwo radzieckie ustaliło kierunek ataku na Kołomyję-Syhot-Budapeszt, jednak atak nie doszedł do skutku. Spowodował to bunt 6 Ukraińskiej Dywizji Radzieckiej pod dowództwem Matwija Hryhorijiwa, który pod koniec kwietnia opanował południowe tereny Ukrainy i toczył walkę z Armią Czerwoną do końca maja.
Tereny pod kontrolą WRR