Negocjacje prowadzone były w wiedeńskim pałacu Belweder. Członkami delegacji z następujących państw byli:
Powstała na mocy arbitrażu granica przebiegała wzdłuż linii: Senec–Galanta–Vráble–Levice–Łuczeniec–Rymawska Sobota–Jelšava–Rožňava–Koszyce. Granica czechosłowacko-węgierska w tym kształcie przestała istnieć 10 lutego 1947 roku.
Pierwszy arbitraż wiedeński – traktat z 2 listopada 1938 roku, w wyniku którego Węgrom przyznano terytorium o powierzchni 11 927 km², zamieszkane przez 852 000 osób (południową Słowację i Ruś Zakarpacką). Na tym obszarze 59% ludności (502'680) stanowili obywatele narodowości węgierskiej, 100 000 osób narodowości słowackiej przekroczyło granicę, wyjeżdżając na Słowację.